"Hoe werken katalysatoren, de stille drijvers achter talloze chemische reacties?"
Wie: Sumeia Yassiri
Wat: Scheikundige
Waar: TU Delft
Studie: BSc Molecular Science & Technology aan de Universiteit Leiden en TU Delft; MSc Chemical Engineering aan de TU Delft; MSc Science Education & Communication aan de TU Delft (eerstegraads bevoegdheid leraar scheikunde).
Promotie gaat over: Katalysatoren, de stille drijvers achter talloze chemische reacties. Met zelfgebouwde meetplatforms onderzoek ik hoe ze activeren, functioneren en uiteindelijk onvermijdelijk de geest geven. Niet door chemie als een stilstaand plaatje te behandelen, maar als iets dynamisch. Het zit ergens tussen chemie en wetenschapsfilosofie in: de vraag is niet alleen wat we meten, maar ook hoe we besluiten dat we iets echt begrijpen.
Ik koos dit vakgebied omdat: het gevaarlijk eenvoudig is om te denken dat je een vraag al hebt beantwoord zodra je haar stelt. Dat is met scheikunde nooit het geval. En omdat mijn docenten er blijkbaar in slaagden dit enthousiasme goed over te dragen!
Geboren: Vlaardingen, 2002
Leukste aan wetenschapper zijn: Betaald krijgen om nieuwsgierig te zijn. En natuurlijk het subtiele opscheprecht.
Meest bijzondere moment als wetenschapper: Wanneer een 'algemeen geaccepteerd feit' ineens toch vooral een sterke suggestie blijkt.
Moeilijkste aan wetenschapper zijn: Vol overtuiging falen, en de volgende ochtend weer vrolijk het lab binnenlopen alsof dat plan ooit goed was.
Hobby’s: Sarcasme (als dat al niet duidelijk was). En elke maand een nieuwe hobby beginnen, er mijn volledige persoonlijkheid van maken, en ermee stoppen zodra ik denk dat ik er goed in ben. Alleen lezen is gebleven: non-fictie vooral, want er gebeurt al genoeg fictie buiten boeken.
Wat hoop je met bloggen voor Faces of Science te bereiken: Laten zien dat wetenschappers gewoon mensen zijn. Geen verheven figuren in witte jassen, maar normale mensen met existentiële crises.
Wie is je grote voorbeeld?: Mijn jongere ik, die dacht dat alles mogelijk was. En mijn oudere ik, die ik later zonder spijt wil kunnen aankijken.
Wat wilde je worden toen je 7 was: Een ziekenhuis. Geen arts, nee, gewoon het hele gebouw.
En toen je 17 was: Nobelprijswinnaar (scheikunde had de voorkeur, maar vrede zou ik ook accepteren).
Leukste reactie op je onderzoek: Mijn leerlingen die ik heb lesgegeven op de middelbare school die daarna zelf scheikunde of techniek wilden studeren. Blijkbaar was 'mevrouw Yassiri' een career path geworden. Geen opschepperij hoor: ik zie sommigen gewoon op Delft campus rondlopen.