Geen reclame meer voor fast fashion?

Als eerste hoofdstad ter wereld heeft de gemeente Amsterdam namelijk fossiele en vleesreclame verboden in het straatbeeld. In andere steden zoals Groningen, Nijmegen en Deventer verbieden ze dit ook.

Eerlijker straatbeeld

Ook reclame voor fast fashion kan op die manier misschien verboden worden. Fast fashion is een bedrijfsmodel dat structureel aanzet tot overconsumptie door steeds nieuwe trends te creëren en kledij van lage kwaliteit te produceren. Deze kleding is zeer vervuilend en schadelijk voor het milieu. De gemeente Arnhem overweegt om fast fashion te weren om het straatbeeld eerlijker te maken.  In Frankrijk geldt er in het hele land al een verbod op fastfashionreclame. Fracties in een gemeenten kunnen het initiatief nemen om in de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) een bepaling toe te voegen welke reclame verboden is in de openbare ruimte.

Fossiele reclames zoals vleesreclame ondermijnen volgens wetenschappers het klimaatbeleid. Reclame vertelt ons namelijk wat wenselijk of normaal gedrag is. Dat geldt niet alleen voor reclame voor het kopen van plofkip of een verre vliegreis, maar ook voor fast fashion. Die reclame spoort mensen aan om sneller kleding aan te kopen dan nodig is. Want o wee als je de laatste trend mist of dat kekke jasje uit de aanbieding niet koopt. Dit zorgt voor overconsumptie en een te snelle looptijd van een kledingstuk.

Duurzame alternatieven

Door duurzame reclame in het straatbeeld kun je gestimuleerd worden om duurzame alternatieven te overwegen. Ook worden de prikkels om impulsieve aankopen te doen voor consumenten verminderd. Als je geen reclames te zien krijgt voor zo’n extreem scherp geprijsde jas, heb je misschien minder de neiging om het aan te schaffen. Door reclame van wegwerpkleren te verbieden, is er meer ruimte voor duurzame reclame voor ‘slow fashion’ en lokale praktijken zoals huren, delen en repareren van kleding.

Om een echt duurzaam effect te hebben moet zo’n verbod wel samengaan met ander duurzaam beleid. Een voorbeeld van ander beleid is Europese designwetgeving die de levensduur van kleding probeert te verlengen. Als gemeente kun je zo voorwaarden stellen aan kleding. Het moet dan bijvoorbeeld voldoen aan milieunormen, lokaal geproduceerd zijn of voldoen aan fairtradenormen. Hierbij staan circulaire principes zoals hergebruik en recyclen dan centraal. Ook zou je kunnen definiëren wat onder fast fashion valt. 

Regels omzeilen

Het risico dat bedrijven de regels proberen te omzeilen blijft natuurlijk wel bestaan. Toen sigaretten verboden werden, ging een sigarettenfabrikant bijvoorbeeld reclame maken voor jasjes met de merknaam van de fabrikant in beeld.

Belangrijk blijft dat duurzame en circulaire kleding toegankelijk is om mensen hiervoor te motiveren. En wie weet: misschien is er dan wel een nieuwe duurzame trend geboren, met een minder grote weerslag op ons milieu en onze kledingberg!