De serie Heated Rivalry lijkt vernieuwend, maar bouwt op bekende fanfictiepatronen zoals vijanden-die-geliefden-worden en een sportsetting. Waarom slaat dit zo aan bij kijkers?
Wie graag streamt kan het bijna niet gemist hebben: Heated Rivalry. Op TikTok en Instagram en in de Nederlandse media was er veel aandacht voor deze serie. Niet zo gek want zelden werd liefde en aantrekkingskracht tussen twee mannen met zo veel aandacht en plezier in beeld gebracht. Heated Rivalry gaat over Shane, een Canadese ijshockeyer, en Ilya, zijn Russische rivaal. De twee beginnen in het geheim een seksuele verhouding, maar al snel komen er (natuurlijk) gevoelens in het spel.
De Volkskrant kopte hun artikel over Heated Rivalry: “Waarom is deze queer serie zo’n hit?” Ook het Parool dacht dat het iets moest uitleggen, en vertelde haar lezers “waarom Heated Rivalry een hit is onder kijkers wereldwijd.” Als er iets is wat mij als fanfictie-onderzoeker verbaast over het succes van Heated Rivalry, dan is het wel deze verbazing. Want in de wereld van de fanfictie is niets zo populair als een enemies-to-lovers ice hockey alternate universe.
Heated Rivalry
Het succes van Heated Rivalry laat zien dat de grenzen tussen fancultuur en ‘officiële’ cultuur (waarin uitgeverijen, film- en TV-studio’s en andere gatekeepers een belangrijke rol spelen) steeds verder vervagen. Heated Rivalry is namelijk deel van de populaire Game Changers boekenreeks van auteur Rachel Reid, die ooit begon als fanfictie over Captain America.
Dat fanfictie, na een aantal kleine of grotere aanpassingen aan de tekst, in de boekwinkel te vinden is als originele roman is niets nieuws. Eerder gebeurde dit onder andere al met de Fifty Shades of Grey-trilogie, die ooit begon als Twilight-fanfictie, en recenter met Alchemised, een boek van meer dan duizend bladzijden dat eerst Harry Potter fanfictie was.
In feite wordt fanfictie hiermee een soort laboratorium voor nieuwe verhalen. Een aspirant-schrijver kan in fanfictie bestaande ideeën combineren of transformeren, en dan binnen de fanfictie-gemeenschap kijken wat de reactie van lezers is op deze nieuwe versie. Uitgeverijen zoeken ondertussen online in fan-gemeenschappen naar getalenteerde schrijvers.
Toen Fifty Shades of Gray de overstap maakte van Twilight-fanfic naar gepubliceerde fictie leidde dit in die fanfictie-gemeenschap tot verhitte discussies. Sommige fans vonden het een verraad van de niet-commerciële insteek van fanfictie. Ook vonden sommige mensen dat de auteur zichzelf iets toe-eigende (zowel geld als roem) dat eigenlijk aan de hele gemeenschap toebehoorde. In hun optiek is fanfictie het product is van een interactief, sociaal maakproces. Andere fans vonden het juist een mooie ontwikkeling: waarom zouden fanfictie-auteurs geen geld mogen verdienen, als ze duidelijk een product creëren waar een markt voor is?
Zelf ben ik niet zo heel blij met de toenemende commercialisering van de fancultuur. Het mooie en interessante aan fanfictie vind ik juist dat de verhalen allerlei unieke, verbazende en soms ook schokkende elementen kunnen hebben, juist omdat ze zich niet druk hoeven te maken over het aanspreken van een zo breed mogelijk publiek.
Twilight
Tegelijkertijd ben ik dol op romantische verhalen. In de afgelopen vijftien jaar werd vaak gesproken over de ‘dood’ of het ‘einde’ van de romkom. Daarom ben ik blij dat de gatekeepers van het medialandschap zich nu, onder andere dankzij Heated Rivalry, lijken te realiseren dat er een enorme markt is voor dit genre.
Drie elementen maken Heated Rivalry wat het is: een focus op romantische en seksuele gevoelens tussen twee mannen (slash), de setting van de professionele ijshockeywereld (AU), en de ontwikkeling van de hoofdpersonages van vijanden naar geliefden (enemies-to-lovers).
Deze drie verhaal-elementen hebben allemaal een rijke en succesvolle geschiedenis in de fanfictie. Als ik van Heated Rivalry zit te genieten, dan denk ik dus vooral dat streamingdiensten nog veel van fanfictie kunnen leren, en ik hoop dat fanfictie altijd net zo gek en verrassend blijft als ik gewend ben.