Net als veel Nederlanders kijk ik naar Max Verstappen in zijn F1-auto. Maar waar anderen de race volgen, zie ik opvallende overeenkomsten tussen zijn auto en immuuncellen.
Een belangrijke eigenschap van een Formule 1-auto is de acceleratie, hoe snel de auto kan optrekken naar hun maximale snelheid. Oftewel, hoe snel gaat de auto van 0 naar 100. Diezelfde eigenschap is ook ontzettend belangrijk voor je immuuncellen. Dit zijn cellen die door je lichaam bewegen en als taak hebben om gevaren op te ruimen. Normaal gezien staan deze cellen ‘uit’, je wil immers niet dat ze reageren op gevaren die er niet zijn. Maar wat gebeurt er als deze cellen een gevaar tegenkomen?
Acceleratie is belangrijk voor raceauto's en voor immuuncellen die gevaar tegenkomen.
Reikashanon via FreepikValse start
Op dat moment moeten ze zichzelf razendsnel activeren om goed te reageren en het gevaar op te ruimen. En deze reactie moet perfect worden gecontroleerd. Bij een autorace is er altijd het risico van een valse start, wanneer een autocoureur beweegt voordat alle rode startlichten uit zijn. Op dezelfde manier kan een immuuncel ook te heftig reageren, of reageren op iets onschuldigs dat eigenlijk niet een gevaar is. Als dit tijdens de race gebeurt moet de auto terug naar het begin, maar als een immuuncel een ‘valse start’ heeft is dit moeilijker te stoppen.
Een mogelijk gevolg van zo’n ‘valse start’ van een immuuncel is een allergie, waarbij je immuunsysteem bijvoorbeeld eten aanvalt terwijl dit eigenlijk helemaal niet gevaarlijk is. En net als bij een Formule 1-race wil je ook niet voortdurend een voet op het gaspedaal. Als een auto de bocht aansnijdt of over de finish snelt moeten ze afremmen. En nadat het gevaar uit de weg is, moeten de immuuncellen ook weer rustig aan doen.
als een immuuncel een ‘valse start’ heeft is dit moeilijker te stoppen dan de valse start van een raceauto.
Saboterende cellen
Gelukkig komt sabotage van een auto weinig voor, maar hoe zit dat bij immuuncellen? Sommige boosdoeners hebben wel degelijk manieren om je immuuncellen te saboteren. Een bacterie of kankercel die niet herkend wil worden kan als het ware de benzinetank van de immuuncel leegtrekken. Op die manier is je immuuncel niet in staat om ‘op te trekken’ om het gevaar op te ruimen.
Sommige mensen hebben ook aanleg voor een overactief immuunsysteem, die ontwikkelen bijvoorbeeld auto-immuunziektes of ziektes als long-COVID. De immuuncellen van die mensen hebben bijvoorbeeld doorgeknipte remkabels, waardoor het afremmen na het opruimen van het gevaar niet goed lukt en de overactivatie van de immuuncellen juist schade veroorzaakt.
Best een ingenieus ding dus dat immuunsysteem, maar dus ook iets waar van alles en nog wat mis mee kan gaan. Gelukkig functioneert het bij de meeste mensen prima, maar af en toe gaat het dus ook goed mis. Mijn onderzoek gaat over de verschillende manieren waarop boosdoeners die benzinetank van de immuuncellen kunnen leegtrekken. Daarnaast kijk ik naar hoe we dat mogelijk voorkomen, of hoe we de immuuncellen weer van nieuwe brandstof kunnen voorzien.
Ik hoop dat je na het lezen van deze blog iets meer weet over immuuncellen en beter begrijpt hoe fascinerend deze cellen zijn. En let de volgende keer dat je Formule 1 kijkt dus ook eens op wat er allemaal mis kan gaan met die auto’s, en hoe bijzonder het is dat dit bijna nooit gebeurt!