Claude Code maakt in mum van tijd een app voor je, zonder dat je ook maar iets van programmeren hoeft te weten. Redacteur Amanda Verdonk probeerde het uit en maakte een lootjestrekken-app.
Een to do-app die precies werkt zoals jij wil, of een app die op basis van jouw kledingkast passende kledingsets voorstelt. Claude Code maakt een complete app voor je, zonder ook maar een regel programmeercode te hoeven intikken. Je hoeft Claude alleen maar vragen te stellen, dan gaat het een plan maken, stelt je af en toe een wedervraag, en aan het eind rolt er een programma uit.
Claude Code is net als ChatGPT een chatbot, maar deze is er specifiek op gericht om apps te bouwen. De afgelopen maanden is het programma razend populair geworden. Dat komt deels omdat ChatGPT-maker OpenAI onder vuur ligt, onder andere vanwege een rechtszaak en de samenwerking met het Amerikaanse ministerie van Defensie, en mensen veiligere alternatieven zoeken. Op bijvoorbeeld LinkedIn stromen enthousiaste berichten binnen van mensen die van alles met Claude Code hebben gemaakt.
— Frank MeeuwsenMensen kunnen nu tools maken die voorheen niet voor hen mogelijk waren
Het aantal aanmeldingen voor de workshop Claude Code, afgelopen maart in een vergaderzaaltje in Utrecht, is dan ook veel hoger dan het aantal beschikbare plekken, vertelt workshopleider Frank Meeuwsen. Hij geeft geregeld workshops over AI en andere digitale zaken, en is aangesloten bij de stichting Digitale Fitheid, die mensen helpt hun digitale werk te verbeteren. Al een half uur voor aanvang van de workshop druppelen mensen binnen die de installatie van Claude Code nog niet voor elkaar hebben. Van tevoren is ons op het hart gedrukt om een Pro-abonnement van Claude af te sluiten, à 18 euro per maand.
Zandbak
Meeuwsen begint met een waarschuwing. Claude werkt direct op je computer, en kan bestanden aanmaken, herschrijven en wissen. Er zijn mensen die na het gebruik van Claude allerlei bestanden zijn kwijtgeraakt. “Geef Claude dus toegang tot maar één map. Dat is je ‘zandbak’ waarin je kunt spelen.” Eén deelnemer heeft zelfs een reservelaptop meegenomen, waar geen belangrijke bestanden op staan.
Voordat we zelf mogen spelen, geeft Meeuwsen wat voorbeelden van wat zijn eerdere cursisten met Claude hebben gemaakt, zoals een app om Zweeds te leren, een gezondheidsapp en een muziekspeler die albumcovers in een overzicht weergeeft. Zelf maakte Meeuwsen, terwijl hij op een vertraagde bus stond te wachten, in 7 minuten een bustijden-app, die adviseert naar welke bushalte hij het beste toe kan lopen. “De app was er eerder dan de bus.” De workshopdeelnemers zijn onder de indruk.
Amanda Verdonk maakte tijdens de cursus ‘Trekpot’, een alternatief voor lootjestrekken.nl.
Amanda VerdonkAls we zelf aan de slag mogen, vraag ik Claude: “Ik wil een alternatief maken voor lootjestrekken.nl, zonder links naar webshops.” Daarnaast geef ik Claude nog wat specifieke instructies mee, op aanraden van Meeuwsen, zoals: “Lever een PRD (product requirements document) op”. Claude vraagt mij vervolgens welke technische richting mij aanspreekt: web app (HTML/JS, open in browser), Node.js/lokale server, Python (Flask/Fast API) of Desktop app (Electron/Tauri)? Eh... Ik kies maar voor het eerste. Meer mensen krijgen technische vragen: sommigen moeten extra programma's installeren zoals Python of Node.js. Ook zijn we lang aan het wachten terwijl Claude met onze verzoeken aan de slag gaat.
Aan het eind van de workshop heeft één deelnemer zijn app zo goed als af. De rest (zoals ik) gaat er later verder mee. Sommige deelnemers trekken ter plekke hun creditcard om hun abonnement op te hogen, omdat je met het Pro-abonnement maar een beperkt aantal ‘tokens’ per sessie hebt.
Democratisererend
Claude Code werkt democratiserend, vindt Meeuwsen. “Mensen kunnen nu tools maken die voorheen niet voor hen mogelijk waren. Wat ze maken is misschien niet revolutionair, maar het brengt wel wat teweeg bij mensen in hun hoofd, zo van: yes, ik kan dit zelf!” Felienne Hermans snapt dat gevoel wel. “Het kan een superlekker gevoel geven dat je zo makkelijk zoiets kan maken, en ik vind het ook heel leuk als mensen dat gevoel krijgen door Claude Code.”
Hermans is hoogleraar didactiek van de informatica aan de Vrije Universiteit Amsterdam, en ik spreek haar voorafgaand aan de workshop in een videogesprek. “Maar eigenlijk kun je zoiets alleen maar maken als je een klein beetje snapt wat Claude aan het doen is. Vraag je hem: maak een gedicht in het Chinees, dan kan het resultaat er indrukwekkend uitzien, hoewel je misschien geen idee hebt wat er staat.” Claude maakt voor mij een lang document (een Product Requirements Document) wat nog redelijk goed te volgen is, en daarnaast een index.html-bestand, waarin zo te zien HTML, CSS en JavaScript zijn gebruikt. Ik kan die code een beetje lezen, maar ben nog zeker niet getraind genoeg om in te schatten of het goede code is.
— Felienne HermansJe leert niet programmeren door het gewoon veel te doen, je moet echt specifieke oefeningen doen
“Goed kunnen programmeren betekent veel gezien hebben”, weet Hermans. “Je leert het niet door gewoon veel te gaan programmeren, je moet specifieke oefeningen doen.” Volgens Hermans kan vibe coden, het snel maken van programma's met behulp van AI, wel helpen om je te leren programmeren. Ze geeft programmeerlessen aan jongeren en studenten en merkt dat hun interesse afneemt. Want waarom zou je nog leren programmeren als Claude Code het allemaal voor je op een presenteerblaadje aanreikt?
Onderwijs op de schop
Hermans denkt dat het programmeeronderwijs op de schop moet door AI. “Lessen begonnen altijd met het leren van commando’s, zoals: ‘print hallo’. Tsja, who cares? Leerlingen willen een app. Dus misschien moeten we nu meer ondersteboven gaan werken. Dan geef ik ze gelijk de gehele code van een app en dan vraag ik studenten bijvoorbeeld: ‘je wilt een knop veranderen, waar vind je die knop in de code?’. Dan ben je meer bezig met het lezen van code dan met het produceren ervan.” Eens kijken of het mij lukt om de rode kleur van mijn lootjestrekken-app aan te passen. Ik zie ergens in de code een lijstje met kleuren staan, en verander de rode kleur in paars. Het lukt nog ook!
Zowel Hermans als Meeuwsen raden me echter af om mijn app in de Appstore te plaatsen. Meeuwsen: “Houd de app gewoon lekker voor jezelf, want hij is waarschijnlijk hartstikke onveilig.” Hermans: “Het kost je een duur developers-account bij Apple. En je krijgt te maken met gebruikers die zeggen: ‘Als ik hier klik, loopt ie vast’.” Het zou toch een mooi scenario zijn, dat programmeren nu voor zoveel mensen worden ontsloten, niet alleen voor mensen die er kledingadvies-apps mee maken, maar ook voor mensen die er misschien wel grote wereldproblemen mee willen oplossen. Hermans ziet dat niet snel gebeuren. “De kans dat een amateur zoiets maakt lijkt me nul. Want je gaat op een heel naïeve manier je database inrichten. Dat kost je eerst twee kwartjes, maar als het groeit naar een miljoen gebruikers kost het een miljoen euro, omdat je nog niet goed hebt nagedacht over optimalisatie.” Ze refereert aan de maker van het populaire spelletje Flappy Bird. “Hij heeft zijn game op een gegeven moment teruggetrokken uit de Appstore omdat hij al het commentaar beu was.”
Een app maken voor heel veel gebruikers vereist dat je van tevoren over van alles nadenkt, bijvoorbeeld de inrichting van de database.
georgejmclittle, via Freepik.comVoor een ‘killer-app’ moet ik waarschijnlijk dus nog wel wat meer uit de kast trekken. Maar ik ben toch heel blij met Trekpot (die naam heeft Claude bedacht) en claim voor de zekerheid vast de domeinnaam. Dat wordt een leuk experiment komende feestdagen. Het duurt gelukkig nog even, dus ik kan nog flink verder testen aan mijn app. Maar dan besef ik dat elke vervolgvraag aan Claude maakt dat ik langer aan dat dure abonnement vast zit. “We moeten niet het ene kapitalisme inruilen voor het andere”, waarschuwt Hermans. Want in plaats van het kopen van een app, of betalen via advertenties, stuur ik zo wel heel veel geld naar Claude. Dus zit er maar één ding op: zelf nog beter leren programmeren.