De studiekeuze is reuze! Maar soms maakt de hoeveelheid aan opties de keuze niet makkelijker. Ik vond het best lastig om te kiezen wat ik zou gaan studeren toen het einde van de middelbare school in zicht kwam. Daarom probeerde ik me zo goed mogelijk voor te bereiden. Ik ging langs open dagen, ondervroeg mijn familie en vrienden over hun keuzes, en maakte lijstjes van voors en tegens van studies waar ik over twijfelde. Wat mij het meest hielp? Ik heb vier adviezen voor je op een rijtje gezet.

Wat wil je leren?

Dit klinkt als een cliché, en dat is het waarschijnlijk ook. Maar de vraag is echt: wat wil je leren? Hiermee bedoel ik niet alleen het onderwerp (bijvoorbeeld natuurkunde) maar vooral de vaardigheden (problemen oplossen, abstract denken, etc.). 

Mijn grootste reden om kunstmatige intelligentie te kiezen, was de veelzijdigheid van de studie. Het is een combinatie van veel raakvlakken, zoals taalkunde, wiskunde, informatica, psychologie en filosofie, waarbij je dus ook verschillende dingen leert. Bij filosofie leer je ingewikkelde teksten lezen, bij psychologie leer je veel informatie tot je nemen, en bij wiskunde leer je abstract nadenken. Dat paste goed voor mij als bachelor.

Nu moet ik wel toegeven dat ik daardoor drie jaar later bewust niet voor de kunstmatige intelligentie master koos, omdat de master ook erg breed is. Ik wilde voor mijn master juist specialiseren, en heb toen voor de master theoretische informatica (Computing Science) gekozen.

Welke vakken spreken je aan?

Een studienaam is een brede term voor alles wat je gaat doen en leren. Zo’n naam dekt niet altijd de lading van wat het nou echt inhoudt. Daarom mijn tip: Lees de studiegids, en bekijk welke vakken je daadwerkelijk gaat doen. Ik las de studiegids van kunstmatige intelligentie in Utrecht, en zag vakken als Logica, Filosofie van de Geest, en Wiskunde. Daar ging mijn hart sneller van kloppen en ze wekten mijn nieuwsgierigheid. Een studiegids helpt je ook om te kiezen tussen steden: de naam kan hetzelfde zijn, maar de vakken en de inhoud van die vakken zijn dat niet volledig.

Ga bij open dagen kijken en spreek met mensen

Ik ben vast niet de eerste die dit tegen je zegt: ga bij open dagen kijken. Het hielp mij erg. Dan gaat het niet per se over de informatiepraatjes – daarover zo meer. Voor mij was het belangrijker om met zoveel mogelijk mensen over mijn mogelijke studierichting te praten. De studenten bij een open dag geven je vaak een goed beeld van wat de studie inhoudt, en vertellen waarom zij de keuze hebben gemaakt. Misschien herken je jezelf daar wel in!

Ook is het fijn als je met je ouders, familieleden, vrienden of anderen die jou kennen samen naar een open dag te gaan. Zij hebben een ander beeld van jou dan jijzelf, en soms klopt dat beter! Zo zat ik in de trein terug van de open dag, en dacht ik na over de studie kunstmatige intelligentie. Ik kwam tot de conclusie dat het waarschijnlijk niets voor mij zou zijn, omdat programmeren te technisch was. Ik kon nog niet programmeren en dacht dat het niet bij mij zou passen. Maar mijn vader zei uit het niets: ‘Nou, die studie kunstmatige intelligentie is wel een mooie studie. Wie weet past het bij je.’ Dat zaadje en zetje van vertrouwen was genoeg voor mij om de optie open te houden. Vier jaar later rondde ik diezelfde studie cum laude af.

Nog even over die informatiepraatjes. Die zijn er natuurlijk ook niet voor niets. Ze geven je meer informatie wat de studie echt inhoudt. Hoeveel contacturen zijn er? Heb je (verplichte) werkcolleges? Hoeveel vakken krijg je? Deze vragen zijn ook vooral nuttig om verschillende steden met elkaar te vergelijken. En natuurlijk, welk gevoel geeft het je?

Denk goed na over de belangrijke keuze (maar wees ook zeker niet bang dat het voor altijd is)

Het is soms best moeilijk om een langere tijd vooruit te kijken. Wie weet wat je over een aantal jaar leuk vindt of wil doen! Daarom mijn tip: niet te veel zorgen maken over wat later gebeurt. Ik koos vooral wat ik het jaar daarna wilde doen. Ik vond puzzelen leuk, en dat wilde ik blijven doen. Welke baan daar uiteindelijk bij zou passen, wist ik toen nog niet.

Nu, jaren later, weet ik dat het ook niet heel veel uitmaakt. Oma Tamara vertelt: Als je eenmaal een baan hebt, vraagt bijna niemand meer wat je precies gedaan hebt tijdens je studie. Het is belangrijker dat je vaardigheden hebt opgedaan zoals teksten lezen of problemen oplossen. Welke teksten of problemen het precies waren, dat maakt niet zoveel uit. Hopelijk haalt dat de druk er wat vanaf. Ik kon me toen best zorgen maken of het de juiste keuze is. Nu weet ik: het komt sowieso goed, want je leert er altijd wat van!