Na een bezoek aan de open dag voor de opleiding Taalwetenschap in Leiden wist ik het bijna zeker: ik wou taalwetenschapper worden. En dan het liefst in de richting van de historische taalkunde. Puzzelen met oude talen, uitzoeken hoe ze aan elkaar verwant zijn en hoe talen door de eeuwen heen veranderen, dat leek me fantastisch. En laat dat nou net zijn waar de opleiding in Leiden om bekend stond!

Klein probleempje… Ik was al verliefd geworden op Groningen. En ik merkte tijdens de open dag in Leiden al snel dat de sfeer van de stad en de universiteit veel minder goed bij me leken te passen. In Groningen voelde ik me gelijk thuis, terwijl ik in Leiden het gevoel kreeg dat studeren aan de universiteit voor een bepaalde ‘elite’ was waar ik niet bij hoorde. Ook in Groningen hebben ze een goede opleiding Taalwetenschap, maar helaas voor mij lag de focus daar meer op de klinische kant en op taalontwikkeling bij kinderen. Hartstikke interessant, maar toch echt een heel andere richting.

Een andere studie

De andere studies op mijn lijstje waren op dat moment (na een lang proces van eliminatie) Engels, Nederlands en filosofie. Maar om nou vanwege een vaag gevoel een andere studie te kiezen leek me ook wat overdreven. Was het niet een gigantische fout om mijn keuze af te laten hangen van vibes in plaats van studieprogramma’s?

Uiteindelijk koos ik toch gewoon voor wat goed voelde, en dat was de opleiding English Language and Culture in Groningen. Bij die opleiding zat ook een component taalwetenschap (inclusief historische taalkunde!) en daarnaast was er ruimte voor een minor taalwetenschap en voor keuzevakken. Op die manier vulde ik uiteindelijk toch het grootste deel van mijn punten met de taalwetenschappelijke vakken die me leuk leken, én kreeg ik er een sterke basis in het schrijven van academische teksten bij. Zo kon ik na mijn bachelor zonder problemen verder met een onderzoeksmaster Taalwetenschap.

Meer opties dan je denkt

Ik wil hiermee natuurlijk niet zeggen dat je een stad die je niet leuk lijkt geen kans moet geven. Waarschijnlijk had ik het in Leiden (misschien na een iets langere gewenningsperiode) ook helemaal naar mijn zin gehad. Sterker nog, als ik nu in Leiden kom, vind ik het eigenlijk best een gezellige stad. Maar toch kan het geruststellend zijn om te weten dat die studiekeuze helemaal niet zo definitief is als het lijkt. Kijk vooral of er binnen de studie ruimte is om zelf een specialisatie te kiezen. Dat kan met een minor of keuzevakken, maar vooral bij vakken die op onderzoek gericht zijn. Dan heb je vaak veel vrijheid om je eigen interesses te volgen.

Uiteindelijk ben ik trouwens niets met historische taalkunde gaan doen, maar het had wel gekund! Ik doe nu onderzoek naar mensen die op latere leeftijd Gronings leren spreken, dus misschien was die keuze voor de stad toch een beetje meant to be.