Toen ik moest kiezen wat ik ging studeren, wist ik dat nog niet. Wel wist ik dat ik naar Amsterdam wilde. De stad waar mijn oudere zus al woonde. Het grote, anonieme karakter van de stad sprak me enorm aan. Ik kom zelf uit een kleinere stad waar iedereen elkaar kent. Het idee dat ik in Amsterdam mijn haar roze of pimpelpaars kon verven zonder dat iemand daar iets vond, leek me heerlijk. (Overigens heb ik dat uiteindelijk nooit gedaan, maar dat terzijde).

Maatschappelijke vraagstukken

Waar ik ging studeren, wist ik dus al. Maar toen moest ik nog bedenken wát ik daar dan zou gaan studeren. Deze vraag vond ik wat moeilijker te beantwoorden. Ik wist niet wat ik wilde worden, en dus vond ik het ook moeilijk een studie te kiezen. Wat ik wel wist, was dat ik geschiedenis het allerleukste vak vond, en bij maatschappijleer leerde ik dat ik interesse had in maatschappelijke vraagstukken. Ik wist ook dat ik een brede interesse had. Opleidingen zoals journalistiek of rechten leken me te gespecialiseerd, en ik wist niet of ik dat leuk genoeg vond om daar later een baan in te zoeken.

Het moest dus iets zijn wat in Amsterdam was en wat een breed scala aan mogelijkheden en vakken gaf. Na een gesprek met de studievoorlichter op school en het online bekijken van de opleidingen aan de Hogeschool van Amsterdam viel mijn oog op de opleiding Bestuurskunde. Samen met mijn vader ging ik naar de open dag, die me enorm beviel. Daarmee was de keuze gemaakt: ik ging Bestuurskunde studeren in Amsterdam.

Tijdens mijn studie vond ik sommige vakken geweldig, zoals geschiedenis, sociologie en politicologie. Andere vakken vond ik wat minder leuk. Rechten bleek bijvoorbeeld niet echt mijn ding. In mijn derde jaar brak de stageperiode aan. Ik wist nog steeds niet zo goed wat ik wilde doen. Mijn docent Gelske stuurde een aantal stagevacatures naar mij door. Een daarvan was bij de Tweede Kamer. Die omgeving sprak mij enorm aan.

Creativiteit

Ik had het tijdens mijn stage heel erg naar mijn zin, maar inhoudelijk vond ik het werk dat ik deed niet geweldig. Wel keek ik met veel bewondering naar collega’s die als persvoorlichter werkten. Zij stonden als een debat klaar was bij de patatbalie om met Kamerleden en journalisten te praten. Zij hadden contact met de media en zij stoomden Kamerleden klaar voor mediaoptredens en ga zo maar door. Dat leek me geweldig. Daarom koos ik daarna heel bewust mijn minor International Journalism. Hier kon ik meer creativiteit kwijt, en dat voelde goed.

Na mijn studie kwam opnieuw de vraag: wat nu? Ondanks dat ik door mijn studie, stage en minor veel had geleerd, wist ik nog steeds niet precies wat ik wilde worden. Dus besloot ik 'gewoon' iets te gaan doen. Dit werkt voor mij persoonlijk goed. Want door te beginnen kom je altijd verder. Soms ontdek je wat je leuk vindt. Soms ontdek je juist wat je níet leuk vindt.

Mijn eerste baan was via een consultancybureau bij de gemeente Hilversum en later bij de gemeente Amsterdam. Ik had fantastische collega’s, maar ik merkte dat ik niet gelukkig werd van de inhoud van mijn werk. Ik miste creativiteit en verdieping.

Master communicatiewetenschap

Tijdens mijn studie had ik stiekem altijd al gedroomd van een master Communicatiewetenschap. Maar ik vond het spannend. Wat als het niveau te hoog was? Toch bleef het idee in mijn hoofd zitten. Omdat ik wist dat ik niet gelukkig werd van de baan die ik deed, nam ik toch maar een kijkje op de open dag. Hierna was al mijn twijfel verdwenen. Dit was wat ik wilde doen. Ik schreef me in voor de pre-master en besloot er vol voor te gaan.

Ik rondde de pre-master zonder problemen af en behaalde mijn master Politieke Communicatie zelfs cum laude. En daarna stond ik wéér voor een keuze. Ik vond de master zó leuk dat ik verder wilde. Een geweldige docent moedigde me aan om te kijken naar een promotieplek. Dat sprak me aan. Zo kon ik verder in een vakgebied dat echt bij me paste.

Mijn verhaal is dus allesbehalve rechtlijnig. Ik wist zelden precies wat ik wilde worden. Maar juist door verschillende studies, stages en banen te proberen, weet ik nu heel goed dat ik hetgeen ik nu doe fantastisch vind.

Mocht jij nou ook nog niet weten wat je wilt worden of wilt studeren, heb je misschien iets aan deze concrete tips:

Denk niet alleen aan wát je studeert, maar ook wáár.

Als je op kamers gaat, is dat waarschijnlijk de eerste keer dat je zonder ouders of verzorgers woont. Waar wil jij de eerste jaren van jouw zelfstandige leven doorbrengen? Ook is het handig om te kijken naar de mogelijkheden die een stad biedt. Zijn er bijvoorbeeld studentenwoningen, of is het heel erg moeilijk om een kamer te vinden? Dit zijn allemaal dingen die een belangrijk onderdeel kunnen zijn van jouw keuze.

Heb je een brede interesse? Overweeg dan een brede studie.

Een brede studie geeft je namelijk later meer mogelijkheden om verschillende banen te doen.

Praat met de mensen om je heen.

Praat met je ouders, je vrienden, maar ook je favoriete docenten of je studievoorlichter van school. Hoe maakten zij hun keuze? En hebben zij advies over hoe jij de jouwe maakt? Gedurende mijn studententijd en carrière had ik veel aan docenten, stagebegeleiders en collega’s die naar me luisterden en hun adviezen met mij deelden.

Schrijf op welke vakken je leuk vindt en welke je juist stom vindt.

Maak lijstjes waarin je vakken opschrijft die je heel leuk vindt, vakken die je prima vindt en vakken die je echt stom vindt. Probeer daarbij ook op te schrijven wat je nou zo leuk vindt aan die vakken, of juist wat je er stom aan vindt.

Leer door te doen en wees niet bang om een keuze te maken.

Soms moet je ergens aan beginnen om erachter te komen of je dit echt leuk vindt of niet. Geen enkele studie is altijd leuk. Dat betekent niet meteen dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt. En het is, naar mijn mening, niet altijd de beste keuze om er dan maar mee te stoppen. Er liggen in de toekomst namelijk nog genoeg momenten waarop je jouw studie of loopbaan vorm kunt geven.

Op het hbo kan dit bijvoorbeeld door je minor en stage goed uit te kiezen, en op het vwo door je master gericht te kiezen. Maar ook als je later eenmaal aan het werk bent en je komt terecht in een baan die je niet leuk vindt, is het altijd mogelijk om het roer weer om te gooien. Je bent nooit te oud om weer te studeren, of om een cursus te volgen, of om van baan te veranderen. Mijn moeder zei: een leven lang leren is een cadeau. Dat probeer ik dan ook altijd te doen.

Denk na over hoe jij wilt leren.

Ben je meer van de theoretische verdieping of vind je het leuker om wat praktischer of pragmatischer aan de slag te gaan? Dat je VWO hebt gedaan betekent niet dat je een universitaire opleiding moet doen, ook al ligt die verwachting er soms misschien wel. En andersom: als je HAVO hebt gedaan, maar je hebt een heel duidelijk beroep of carrièrepad voor ogen waarvoor je een universitaire opleiding nodig hebt, kun je misschien na de havo nog VWO doen, of kun je in je eerste jaar hbo je p halen en via die manier doorstromen naar de universiteit.

En het belangrijkste: als jij iets echt wilt en ervoor wilt werken, dan kun je het.
Blijf dromen. Geloof in jezelf. Je hoeft niet alles nu al te weten.