Naar de content

Waarom oude games ons terugbrengen naar vroeger

Magnific, krakenimages.com

Oude games roepen meer op dan alleen speelplezier. Onderzoekers laten zien dat nostalgie een belangrijke reden is waarom volwassen gamers terugkeren naar spellen uit hun jeugd, zoals Pokémon Go.

8 juli 2026

De leeftijd van de gemiddelde gamer ligt al jaren ergens halverwege de dertig en kruipt langzaam omhoog. Nu verschillende generaties gamers volwassen zijn, speelt nostalgie een steeds belangrijkere rol in de game-industrie.

Nostalgische gevoelens

Onderzoekers besloten daarom in 2017 en 2018 de wandelgame Pokémon Go onder de loep te nemen, die in 2016 op de markt was gekomen. De allereerste Pokémon-games kwamen al veel eerder uit: in het midden van de jaren 90. Sindsdien is Pokémon een belangrijk onderdeel geworden van de jeugd van meerdere generaties gamers.

Pokémon Go sloeg onmiddellijk en bij veel verschillende mensen aan. Voordat de game uitkwam spraken Tim Wulf en Nicholas Bowman 273 mensen over hun gevoelens bij Pokémon. Deelnemers die aangaven dat Pokémon voor hen belangrijk was of ze deed denken aan hun kindertijd, kregen ook meteen nostalgische gevoelens als ze zich inbeeldden hoe het zou zijn om Pokémon Go te spelen.

Verhaal van je jeugd

Een jaar later spraken dezelfde onderzoekers nog eens 244 mensen. De game was inmiddels uit en voor het onderzoek zochten ze dan ook spelers van Pokémon Go. Net als in het eerste onderzoek waren deelnemers voor wie Pokémon sowieso al betekenisvol was, sneller geneigd om nostalgische gevoelens te hebben. Ze voelden zich daarnaast beter bij het spelen van de game.

Het opnieuw spelen van een oude game of alleen al het in contact komen met iets wat je aan oude games doet denken, roept gevoelens op van vroeger. De gamer voelt zich op zo’n moment meer verbonden met het ‘verhaal’ van zijn jeugd, concludeert Wulf.

Bron

Wulf, T., Bowman, N. D., Rieger, D., Velez, J. A., & Breuer, J. (2018). Running Head: Video Game Nostalgia and Retro Gaming. Media and Communication, 6(2), 60-68. https://doi.org/10.17645/mac.v6i2.1317