Hoe onderzoek je menselijk gedrag tijdens een pandemie? Ja, je kan uiteraard proberen om zoveel mogelijk informatie te verzamelen op het moment dat er een grote ziekte uitbreekt – maar daar hoopt de gemiddelde wetenschapper toch niet op. 

In 2005 kregen wetenschappers een minder beladen voorbeeld in de schoot geworpen: de grote online game World of Warcraft. Daar brak een afschuwelijke plaag uit, waarbij vele personages sneuvelden. Steden raakten leeg, skeletten lagen overal op straat. Pogingen om de ziekte te stoppen hielpen niet.

Programmeerfout

De ‘corrupted blood’-ziekte was een programmeerfout. Spelers die de strijd aan gingen met de kwaadaardige Hakkar raakten besmet, maar de bedoeling was dat de besmetting verdween zodra Hakkar was verslagen. De makers hadden echter op één ding niet gerekend: had een speler een digitaal huisdier bij zich, dan raakte die ook besmet. En die besmetting ging niet altijd weg. Zo verspreidde ‘corrupted blood’ zich naar andere spelers. Uiteindelijk moest de maker het spel volledig resetten.

Wetenschapers raakten gefascineerd door het gedrag van de spelers tijdens deze plaag. Sommigen deden hun best om de besmetting in te dammen. Anderen maakten er een spelletje van om andere spelers te besmetten, of weigerden in quarantaine te gaan. Nieuwsgierigheid was vaak een factor, ontdekten onderzoekers.

Waarschuwing

Sindsdien is er veel onderzoek gedaan naar het ‘corrupted blood’-incident. Sommige wetenschappers trekken er lessen uit over hoe mensen zich gedragen tijdens een pandemie. Al waarschuwen ze ook: er blijft een verschil tussen een game en de echte wereld.